Jarenlang kwamen mensen bij Innerlijke-Reis voor ayahuascaceremonies. In oktober 2019 stopte de organisatie daarmee in Nederland. Wie zich nu verdiept in begeleide psilohuasca- en truffelceremonies, komt op dezelfde website nog verhalen tegen over die vroegere weekenden. Ze horen bij de geschiedenis van de organisatie. De overstap roept een begrijpelijke vraag op: wat veranderde er toen ayahuasca uit het programma verdween, en welke onderdelen van de begeleiding kregen ook in de nieuwe ceremonies een plek?
Waarom Innerlijke-Reis stopte met ayahuasca
Op 1 oktober 2019 liet de Hoge Raad een veroordeling voor de invoer van ayahuascathee in stand. De zaak draaide om thee die vanuit Brazilië naar Nederland was gebracht voor religieus gebruik. Ayahuascathee bevat DMT, een stof die onder de Opiumwet valt. In deze zaak oordeelde de Hoge Raad dat het invoerverbod een toegestane beperking van de vrijheid van godsdienst was vanwege de risico’s voor de volksgezondheid.
Innerlijke-Reis stopte diezelfde maand met het begeleiden van ayahuascaceremonies in Nederland. Daarna richtte de organisatie zich onder meer op psilohuasca en truffelceremonies. Wie een oude aankondiging tegenkomt, leest dus over een andere periode. Dat onderscheid is bijvoorbeeld belangrijk bij verhalen over weekenden met twee ceremonies, gezamenlijke maaltijden en een deelronde op de ochtend erna. Zo’n verslag vertelt hoe het programma destijds was ingericht.
Wat is het verschil tussen ayahuasca en psilohuasca?
Ayahuasca is een drank uit het Amazonegebied. Verschillende inheemse gemeenschappen hebben hun eigen tradities rond de bereiding en het gebruik ervan. De drank bevat doorgaans DMT en stoffen die het enzym monoamineoxidase, afgekort MAO, remmen. Psilohuasca is de naam die Innerlijke-Reis gebruikt voor een combinatie van psilocybinehoudende truffels en een MAO-remmer. Bij een truffelceremonie zoals de organisatie die aanbiedt, worden de truffels zonder die toevoeging gebruikt.
De gelijkenis tussen de namen kan makkelijk de indruk wekken dat het om varianten van dezelfde ervaring gaat. Toch verschillen de samenstelling en de risico’s. Een persoonlijk verslag over een ayahuascaceremonie vertelt bovendien hoe één deelnemer die avond heeft beleefd. Het kan je een beeld geven van de sfeer of de rol van de begeleiders. Wat je zelf zou ervaren, blijft persoonlijk, ook als de ruimte, muziek of opbouw van een ceremonie je bekend voorkomt.
Welke vragen horen bij de voorbereiding?
Voorbereiding begint bij weten waar je aan toe bent. Misschien wil je vooral begrijpen hoe een groepsceremonie verloopt. Of je wilt weten wat er gebeurt als je tijdens de bijeenkomst behoefte hebt aan rust of ondersteuning. Zulke praktische vragen zijn het waard om vooraf te bespreken. Je krijgt daarmee een concreter beeld van de begeleiding dan met woorden als ‘verdieping’ of ‘verbinding’ alleen.
Ook je gezondheid en medicatiegebruik horen bij dat gesprek. Een MAO-remmer kan wisselwerkingen hebben met bepaalde geneesmiddelen. Gebruik je medicatie, bespreek mogelijke interacties dan met je arts of apotheker en wijzig je medicatie alleen in overleg met je voorschrijver. Vraag de organisatie ook wat de intake inhoudt, wie die uitvoert en wanneer deelname wordt afgeraden. Juist de manier waarop een begeleider op die vragen reageert, geeft je een indruk van wat je van de voorbereiding kunt verwachten.
Een andere vraag is wie je na afloop kunt bereiken. Misschien wil je iets pas bespreken als je weer thuis bent en de eerste indrukken wat zijn gezakt. Als je vooraf weet hoe de nazorg is ingericht, hoef je dat op dat moment niet meer uit te zoeken.
Wat bleef herkenbaar in de begeleiding?
In beschrijvingen van de vroegere ayahuascaweekenden valt op hoeveel tijd er buiten de ceremonie om was ingepland. De deelnemers aten samen, bleven op locatie en kwamen de volgende ochtend bijeen om ervaringen te delen. Dat gaf het weekend een ander ritme dan een bijeenkomst waarbij iedereen direct na afloop naar huis gaat. Er was tijd om even stil te zijn, een gesprek te voeren of pas de volgende dag woorden te vinden voor wat je had meegemaakt.
Ook in de huidige werkwijze van Innerlijke-Reis krijgen voorbereiding, begeleiding en integratie aandacht. Hoe die onderdelen eruitzien, hangt af van de gekozen bijeenkomst. In een groep kun je iets herkennen in het verhaal van een ander, terwijl je misschien zelf nog niets wilt delen. Vraag vooraf hoe een eventuele deelronde wordt begeleid en hoeveel ruimte er is om op je eigen manier mee te doen. Dat zegt vaak meer over de sfeer dan het programma op papier.
Van een bijzondere ervaring terug naar een gewone week
Integratie klinkt als een groot woord voor iets dat vaak heel klein begint. Misschien viel je tijdens een bijeenkomst op hoe snel je normaal op een ongemakkelijk moment reageert. Een paar dagen later merk je datzelfde patroon op tijdens een gesprek aan de keukentafel. Je kunt dan even stilstaan bij wat er gebeurt, voordat je besluit of je er iets mee wilt doen. Ook een ervaring die verwarrend voelde of waar je geen duidelijke betekenis aan geeft, kan tijd nodig hebben.
Een deelronde kan helpen om te verwoorden wat je bezighoudt. Soms merk je pas later welke vraag is blijven hangen. Schrijf die desnoods in één zin op, op een plek waar je haar over een paar dagen weer tegenkomt. Misschien lees je die zin op een gewone woensdagochtend heel anders dan de avond waarop je hem opschreef.
